Cosmic

24-05-1997 / 07-04-2003

Cosmic is bij ons gekomen als pup van de moederhond, Kaluna (zij is sinds 2001 definitief  bij onze roedel gekomen en  voor die tijd had zij al eens bij ons gelogeerd had). Voor deze foklijn is gefokt met een Finse hond. Het waren goede sterke, snelle lopers met een goed karakter.

Cosmic was in de kennel als pup een zeer brutaal hondje, denderden overal op af en niets leek hem te deren. Het duurde dan ook even voordat wij in de gaten hadden, dat hij de capaciteit in huis had om alfahond te worden. Dit heeft enige tijd voor onrust gezorgd onder de honden. Tegenover ons wat hij een vriendelijke, attente, goed luisterende husky waar je meer kontact mee had als de andere honden. Zo is zelfs het idee geboren om met Cosmic toen hij de leeftijd had van twee jaar om een gehoorzaamheidsdiploma te halen, welke nodig was voor de behendigheid die we met hem wilden gaan lopen.  Na het behalen van zijn diploma heeft Leo één jaar met hem de behendigheid gedaan en toen kwam de husky weer in hem boven. Als je met een husky continu hetzelfde doet dan slaat de verveling toe omdat ze het idee hebben, “dit heb ik vaker gedaan”, dan heeft dit ras na verloop van tijd: ik stop ermee! We konden hem niet meer activeren om het leuk te vinden.

In het team is hij de bodybuilder geweest, heeft menig musketonhaak kapot getrokken. Hij kwam het meest tot zijn recht als hij de functie als wheeldog kon zijn. Maar we konden het niet laten, om te kijken of hij geschikt was, om het team aan de voorkant te begeleiden. Maar door zijn gewicht en wijsheid, zetten hij de meelopende leidhond aan de kant en bepaalde zijn eigen route. Leo heeft hem ook geregeld meegenomen met de fiets en met het hardlopen, dit alleen werken met de baas vond hij geweldig.

In het begin van de zomer van 2002 begon onze veelvraat opeens slecht te eten, iets wat zeer vreemd was voor Cosmic want hij was een heel goede eter maar dit was eigenlijk het enige symptoom dat er iets met hem aan de hand zou kunnen zijn. Hij was niet ziek, niet vervelend, niet down, eigenlijk niets! Maar het gewichtsafname baarden ons zorgen maar ga je met deze klachten naar een dierenarts: het was heet buiten, dus dat kon de oorzaak zijn dat er geen trek in eten is, en dat je dan gaat afvallen is een gevolg van niet eten, toch. Na het traject van antibiotica doorlopen te hebben voor deze vage klachten toch maar een verder onderzoek, een echo laten maken van zijn maag en darmstreek. Daar kwam aan het licht dat er donkere vlekken zaten, het waren zijn lymfklieren die vergroot waren, wat kon wijze op een ontsteking of zelfs erger. Na hiervan vocht afgetapt te hebben en opgestuurd naar Duitsland voor onderzoek, kwam het vernietigende oordeel: lymfklierkanker. Onze dierenarts had al enig positieve ervaringen met het behandelen van deze kankersoort, dat wij heel graag wilden proberen om Cosmic deze ziekte te laten overwinnen. Cosmic was nog een jong en super sterk dit was nog niet de tijd om te sterven. Het zou een therapie gaan worden van een jaar, eerst elke week een kuur en de behandeling verder thuis en later om de veertien dagen. De behandeling bestond uit bij de dierenarts een infuus en de thuisbehandeling werd met chemo-pillen gedaan, waar we in acht moesten nemen, Cosmic enkele dagen niet meer aan te raken zonder handschoenen en de kennel schoon te maken met handschoenen en mondkap voor, bij het schoonspuiten. Wij moesten er zorg voordragen dat wij zelf niet in aanraking kwamen met de ontlasting en de urine van Cosmic. Het was moeilijk een hond die zo aanhankelijk was om daar afstand van te nemen. Maar voor onze eigen gezondheid moest dit! Voordat Cosmic bij de dierenarts weer aan het infuus moest werd elke keer eerst bloed afgenomen om te kijken of zijn bloed het juiste beeld aangaf, toen dit de laatste week niet zo was kreeg hij medicijnen toegediend om dit te herstellen maar toen dit na enige dagen nog niet gebeurt was. Stonden we met de handen in het haar. Bijna negen maanden lang zag het er naar uit dat Cosmic de ziekte ging overwinnen. Binnen enkele dagen waren de lymfklieren bij de maag en darmstreek uitgegroeid tot grote aardappels, de hoop was opgeven. Cosmic zou te komen overlijden binnen enkele dagen. Vanaf deze tijd hebben we Cosmic alle aandacht geven die we konden,  hij mocht dagelijks mee om los in de velden te rennen, te spelen,  te zwemmen, hij kreeg alles te eten wat hij lekker vond. Hij had het reuze naar zijn zin en was super vrolijk maar zondags veranderde dit hij wilde niet meer eten, drinken of medicijnen tot zich nemen. Die avond zijn we met hem nog de velden in geweest maar de vrolijkheid was weg,  hij had het opgegeven. De volgende ochtend wilde hij niet meer gaan staan en hadden we een plas bloed gevonden in de kennel, toen hebben we de dierenarts ingelicht over zijn toestand en met hem tot de conclusie gekomen dat het over was. We hebben na dat de dierenarts was gearriveerd Cosmic bij de andere honden vandaan gehaald en zagen toen dat zijn buik flink was opgezwollen, dit verklaarden dus ook waar het bloed vandaan kwam. Hij is om 7 april om half twaalf in het bij zijn van de andere honden ingeslapen, hij was veel te jong en te bijzonder om verder te lijden. Die negen maanden dat Cosmic in behandeling is geweest heeft hij absoluut geen pijn gehad, is nooit sikkeneurig geweest als hij weer een kuur kreeg. Heeft altijd zonder problemen het infuus ondergaan ook al moest hij twintig minuten met een naald in zijn poot wachten tot het spul naar binnen gedruppeld was. Wij hebben met veel pijn maar met veel bewondering voor deze hond afscheid genomen.